ในขณะที่เราคิดถึงคนๆนึงตลอดเวลา

เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้

บางครั้ง..การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า

สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเพียงคนเดียว

ฉะนั้น จึงไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน

มากกว่าการได้รับรู้ความจริง!!

ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า..ความสุขยามที่ได้สบตาเขา

กับความทุกข์ยามที่คุณต้องหลบตาเขา อันไหนมันหนักหนากว่ากัน!!

อย่าโทษโชคชะตาที่ทำหัยเราพบกัน เเต่ทำหัยฉันรักเขาไม่ดัย

จงยิ้มหัยกับโชคชะตา ที่ทำหัยเราพบกัน..ดัยรู้จักกัน

จงยิ้มหัยเขา ถึงเเม้จะไม่ได้หัวใจของเขามา

เเต่..เขาก็ยังดัยรับหัวใจของเราไป!!

เราควรจะดีใจซะด้วยซ้ำว่า..

ครั้งหนึ่ง..เราได้เจอคนที่เราอยากเก็บรอยยิ้มของเขาไว้คนเดียว

คนที่เพียงเเค่รอยยิ้มของเขาก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น..

หัยกลายเป็นวันที่สดใส..

เท่านั้นก็เพียงพอเเร้ว ไม่ใช่หรอ???

เเค่การได้เห็นคนที่เรารัก ได้อยู่กับคัยสักคนที่เขารักมากที่สุด

นั่นเเหละ...คือความสุขของการดัยรักอย่างจริงใจ !!!

................................................................

By...bow